Selecteer een pagina

Stel je voor, je maakt een foto van een bloem. Als je heel ver inzoomt met een camera, kun je mooie details zien. De stamper. De stempel. De meeldraden. Maar wanneer je zo ver inzoomt. Weet je dan nog welke bloem je op de foto hebt gezet?

Zoom nu eens uit. De details zijn minder goed zichtbaar, maar je kunt wel het gehele plaatje overzien. Je hebt minder focus, maar je ziet ineens weer wat er op de foto staat.

Zo gaat het ook met leren. Om goed te kunnen leren heb je aandacht nodig. Aandacht werkt voor onze hersenen net als het diafragma van een camera. Als een soort filter. Als jij op een druk feest met iemand praat, dan versta je wat diegene zegt. Je hoort echter nauwelijks iets van het gesprek dat naast je wordt gevoerd. Hoewel beide bronnen even ver weg zijn, kiest jouw brein welke informatie je wilt binnenkrijgen en welke niet.

Om de gewenste informatie binnen te krijgen, moeten we onze aandacht er op richten. Maar je kunt je aandacht niet op veel verschillende bronnen tegelijkertijd richten. Op het feestje was het handig dat je je aandacht op het gesprek kon richten, en je kon afsluiten voor de omgeving. Bestudeer je echter een moeilijk onderwerp? Dan wil je je soms op een heleboel details tegelijkertijd focussen.

Is je hoofd zo vol dat je je aandacht niet genoeg kunt verdelen? Dan is het belangrijk afstand te nemen van een onderwerp. Verruim je blik. Laat de details voor wat het is en bekijk het grotere plaatje.

Begrijp je het grotere plaatje? Dan kun je je focussen op het ‘waarom’, ‘wat’ en ‘hoe’ van een onderwerp. Van overview naar impact, top-down leren.